Leven met Long COVID

Leven met Long COVID

"Ik was altijd actief en bezig met leuke dingen, volop genietend van het leven." Yvon, 41 jaar jong, ervaart nu de gevolgen van Long COVID en heeft haar hele levensstijl moeten aanpassen. Voorheen vond ze voldoening in haar drukke baan op een plantenkwekerij en als assistent-trainer van een meisjesvoetbalteam. Daarnaast was ze bij het gemeenschapshuis altijd actief bij het assisteren bij feestjes en de koffietafel. Haar dagen waren gevuld met diverse activiteiten en kostbare familietijd, waarbij ze veel aandacht besteedde aan haar twee kinderen, waarvan er één extra zorg behoeft. Van de ene op de andere dag veranderde dit vertrouwde leven plotseling, en sindsdien is het niet meer zoals het was.

Een onverwachtse wending
Op 1 februari 2022 testte Yvon positief op het coronavirus, wat leidde tot een intense periode van ziekte. "Ik was echt heel ziek. Ik wist niet meer hoe ik moest liggen en kon moeilijk ademhalen." Zelf dacht ze aanvankelijk dat ze een forse longontsteking had, maar de dokter verklaarde dat haar symptomen binnen de normale grenzen vielen. Na enkele dagen besloot haar partner toch om de eerste hulp in te schakelen, omdat het echt niet meer ging. De weg naar het ziekenhuis was een marteling voor haar, maar het werd eigenlijk nog erger toen ze vrijwel direct na aankomst werd teruggestuurd naar huis. Omdat de onderzoeken geen afwijkingen vertoonden, werd haar verteld dat ze 'thuis kon herstellen.'

De impact van Long Covid
"Na ongeveer twee maanden probeerde ik weer aan het werk te gaan, maar het lukte gewoon niet meer. Ik was compleet uitgeput. Het kwam neer op slechts een paar uurtjes werken en weer terug naar bed. De bedrijfsartsen staan geen ziektemelding toe; je moet geleidelijk aan weer aan het werk. Dit heeft me echt de das omgedaan. Gelukkig had ik een begripvolle werkgever en collega's." De kinderen merkten duidelijk aan hun moeder dat ze moest rusten. Ze werden eerder voor het beeldscherm gezet, en ook haar partner kreeg minder aandacht. Sociale contacten verminderden omdat Yvon vooral aan huis gekluisterd zit en snel overprikkeld raakt. Het feit dat ze niet meer gezellig met de kinderen kon skeeleren, buiten spelen of fietsen, had ook een grote impact op haarzelf en haar gezin.

Zelfs simpele huishoudelijke taken werden een uitdaging. Alles moest gepland worden, en 'even boodschappen doen' was niet langer vanzelfsprekend. "Ik probeerde efficiënt te overleven. Dat betekende ook minder gevarieerd eten, koken voor meerdere dagen en plannen wanneer ik naar de supermarkt kon gaan. Normale dingen waar je nooit over nadenkt, werden ineens heel lastig. Je wilt van alles, maar het lukt gewoon niet."

Haar geheugen is flink aangetast, en ze moet alles opschrijven. Met een huis vol lijstjes maakt brainfog het ook lastig om bijvoorbeeld een telefoongesprek te voeren. Daarnaast heeft Yvon te maken met snelle overprikkeling, verzuring in haar benen, veel en snel optredende hoofdpijn en een voortdurende druk op de borst. Ze kon ongeveer een jaar lang geen BH dragen vanwege de pijn, maar vooral de overprikkeling vormt een uitdaging met een jong gezin. "Ik moet snel op bed liggen in een donkere kamer zonder geluid om te ontprikkelen. Dat lukt niet altijd met een gezin, vooral omdat mijn zoon extra zorg nodig heeft. Gelukkig doorstaat mijn partner dit alles en helpt hij waar mogelijk."

Onderzoek en Behandelingen
Omdat artsen eigenlijk niet goed weten hoe ze long COVID moeten behandelen, stuit Yvon op veel hindernissen tijdens haar zoektocht naar een oplossing. Ze begon vrijwel direct met acupunctuur, voetreflexologie en een homeopaat. Dit bracht enige verlichting, maar bood nog geen oplossing. Het advies was dan ook om te stoppen en andere benaderingen te proberen. In april 2022 werden er daarom meer onderzoeken uitgevoerd. Ze onderging een longonderzoek, hartonderzoek en er werd opnieuw bloed afgenomen. Hieruit kwam echter niets naar voren. Ondertussen startte ze wel het Long COVID-traject, waar ze een jaar lang paramedische zorg ontving. Ondanks fysiotherapie, ergotherapie en dieetadvies werd het gewenste resultaat niet behaald. Ze leerde vooral hoe ze moest omgaan met Long COVID, maar het bood opnieuw geen oplossing.

In juni 2022 werd in de media bekendgemaakt dat Long COVID-patiënten mogelijk een groot tekort aan vitamine B12 hadden. Yvon wilde dit verder laten onderzoeken, maar haar huisarts werkte hier niet aan mee vanwege vermeende hype rond Long COVID. Yvon kwam toen in contact met Dr. Rob Elens, die haar verder onderzocht. Ze bleek inderdaad een groot tekort aan vitamine B12 te hebben, evenals tekorten aan ijzer, magnesium, vitamine D, zink en Q10. Ze startte daarom met een 'supplementenkuur' van ongeveer zeven potjes. Haar energie verbeterde enigszins, maar ze had nog een lange weg te gaan. Uiteindelijk begon ze met hyperbare zuurstoftherapie. Zes weken lang reed ze vijf keer per week naar Weert om ongeveer 1,5 uur aan een zuurstoftank te zitten. De eerste paar weken reed een van haar ouders mee omdat ze deze afstand zelf niet kon rijden. Voor de ouders van Yvon was dit ook een grote opgave, maar ze hadden hoop dat het zou helpen. Hoewel het enige verbetering leek te brengen, kwam de klap toen Yvon opnieuw positief testte voor corona. De kleine resultaten die ze had behaald, waren weg. Ze kon weer van voren af aan beginnen. De kosten van de zuurstoftherapie werden echte te hoog en maakte dit geen haalbare optie meer. Haar zoektocht ging verder, en een bezoek aan een osteopaat bracht eindelijk verlichting voor de druk op haar borst, maar verder opnieuw geen vooruitgang.

Begin 2023 werd ze doorverwezen voor een MRI-scan om alles uit te sluiten. Ook de MRI-scan liet niets afwijkends zien, dus stuitte ze weer op een muur. Via Pentacoaching ontdekte ze dat haar Nervus Vagus ontregeld/geblokkeerd was. Na wat onderzoek kwam ze op het idee om een daith-piercing te laten zetten. Dit bracht direct verlichting in haar hoofd, hielp haar beter tegen prikkels te kunnen en gaf haar meer energie. Weer een tegenslag toen dit na 4-6 weken weer afzwakte. Toen het begon te ontsteken en de ontsteking niet meer wegging, moest ze de piercing na een half jaar verwijderen. Tot slot begon ze met ademhalingstherapie, psychosomatische therapie en hypnose, maar niets leek de oplossing te bieden. "Bijna niets wordt vergoed, en sommige onderzoeken of behandelingen kon ik daarom niet voortzetten, simpelweg omdat ik het niet kon betalen. Daarnaast weet je nooit zeker of het wel echt gaat helpen. Maar je grijpt alles aan om beter te worden. Sommige oplossingen hebben wel wat verlichting gebracht, maar niets heeft echt geholpen. Artsen weten het vaak ook niet, dus het voelt wel een beetje alsof ik in rondjes loop in mijn zoektocht. Ik ben al tegen veel muren aangelopen," vertelt ze.

Leven met Long COVID
De afgelopen zomervakantie was een uitdaging voor Yvon en haar gezin. "Voor de zoveelste keer probeerde ik weer om aan het werk te gaan, maar zelfs de simpelste taken lukten mij gewoon niet meer. Dit was confronterend en veroorzaakte frustratie. Ik wilde zo graag, maar het ging gewoon niet." Ze zat er zo doorheen dat ze niet eens meer met haar gezin aan tafel kon eten. "Het was echt een hel. Ik kon niets hebben, kon niet even een dagdeel weg met de kinderen, mijn lontje was kort, en mijn partner moest ook gewoon werken. Ik wilde van alles, maar het lukte simpelweg niet. Spontaniteit is volledig uit mijn leven verdwenen; alles moet gepland worden, en overal moet je over nadenken. Vooraf en achteraf moet ik weer naar bed om te rusten." Long COVID heeft veel onzekerheid in haar leven gebracht, vooral omdat ze in volledige onwetendheid verkeert over wat de toekomst zal brengen. "Ik heb veel slaap nodig. Zelfs 's nachts, wanneer de kinderen wakker worden, hoor ik dat niet omdat ik zo vast slaap. Dat maakt me erg schuldig, ook naar mijn partner toe die al zoveel doet naast zijn werk. Maar Long COVID betekent ook acceptatie. Ik accepteer wel dat ik het heb, maar niet dat dit het einde is van mijn zoektocht naar herstel. Bovendien ben ik altijd positief gebleven. Iemand met bijvoorbeeld MS kan sowieso niets meer, en ik kan nog wel iets. Ik geniet van de kleine dingen en kijk vooral naar wat ik wél kan." Yvon is inmiddels wel 80-100% afgekeurd, waardoor werken voorlopig niet mogelijk is door alle klachten die ze ervaart.

Productonderzoek Apexx01
In september 2023 werd de laatste formule van Apexx01 goedgekeurd, en we wilden nog een laatste producttest uitvoeren voordat het voor iedereen beschikbaar zou worden gemaakt. Aangezien Apexx01 gericht is op de activering en ondersteuning van de mitochondriën, besloten we een testgroep van 'ongezonde' ofwel 'vermoeide' deelnemers toe te voegen. Yvon was een van hen. "Dr. Rob Elens had mij gevraagd om deel te nemen aan deze test. Na zoveel dingen te hebben geprobeerd zonder echt resultaat, wilde ik niet per se ergens meer op hopen, maar toch had ik goede hoop dat dit misschien zou werken. Ik was dan ook erg blij dat ik de kans kreeg om dit te testen."

Long COVID en Mitochondriën
De baseline urinetest toonde aan dat de mitochondriale functie van Yvon laag was. Na enkele weken gebruik van Apexx01 begon Yvon al verschil te merken. Het grootste effect was ook voor haar de toegenomen energie, maar ook andere klachten zijn aanzienlijk verbeterd. "Ik kan eindelijk weer met de kinderen naar de speeltuin of naar een verjaardag. Dit kon ik mezelf niet meer voorstellen na de afgelopen jaren. Daarnaast kan ik ook beter tegen prikkels, heb ik minder verzuurde benen en wordt alles wat draaglijker. Mijn ontlasting is beter en ik heb minder haaruitval. Ik kan weer meer genieten! Ik ben niet genezen, maar Apexx01 geeft mij een betere kwaliteit van leven, en ik ben zo dankbaar voor deze verbeteringen.” Ook moest ze voorheen twee á drie keer per week een vitamine B12 spuit halen. Nu ze Apexx01 gebruikt hoeft dit niet meer.

Hoe het kan dat Yvon zoveel voordelen ervaart? Dat is het stukje wetenschap achter Apexx01. Apexx01 focust namelijk om de activering en ondersteuning van de mitochondriën en dit staat in verband met Long COVID. Recent onderzoek van het Amsterdam UMC en de Vrije Universiteit heeft meer inzicht geboden in de oorzaken van Long COVID. Het onderzoek toonde aan dat Long COVID een lichamelijke oorzaak heeft en dus niet 'tussen de oren' zit. Bovendien lieten de resultaten zien dat de mitochondriën van Long COVID-patiënten veel minder goed functioneerden dan die van niet-Long COVID-patiënten. Wetenschappers vermoeden dat dit verklaart waarom mensen zo vermoeid zijn. Tegelijkertijd hopen schadelijke eiwitten zich op in die cellen door de slechte mitochondriale werking. Dit zou mogelijk verklaren waarom de gezondheid van een aanzienlijke groep mensen blijft verslechteren. Hoewel er nog veel onduidelijkheden bestaan over de oorzaken en gevolgen van Long COVID, wordt het gelukkig wel erkend als een serieus probleem.

Yvon is erg blij met de resultaten die ze tot nu toe al heeft behaald, maar geeft niet op voor een beter herstel. “Na zoveel dingen te hebben geprobeerd, is dit het product met het beste resultaat. Mijn doel is om voor 70% op te knappen, en Apexx01 heeft me al de eerste 40% teruggegeven. Deze vooruitgang geeft me hoop om mijn leven weer terug te krijgen en motiveert mij om vastberaden te blijven strijden voor een nog beter herstel.”

Apexx01’s missie
Onze missie is om de wereld gelukkiger en gezonder te maken. Iedereen verdient het om zichzelf op zijn best te voelen! Daarom hebben we ons gericht op een eenvoudige maar effectieve manier om de gezondheid en het welzijn te ondersteunen. Het belangrijkste element van Apexx01 is het activeren van de mitochondriën: de kleine ‘energiefabriekjes’ in onze cellen die verantwoordelijk zijn voor het produceren van energie. Door de mitochondriale functie te optimaliseren, kunnen we onze energieniveaus verhogen, onze mentale helderheid verbeteren en onze algehele gezondheid ondersteunen.

Keywords: Long-COVID, COVID-19, mitochondriën, Apexx01

Terug naar blog